niniejszym składam podanie o przyjęcie na szkolenie na specjalistę ds. koni jeździeckich z perspektywą długoterminowego zatrudnienia na stałe.
Nazywam się PECAS HML i chętnie przedstawię nieco dokładniej siebie oraz moje kwalifikacje: jestem klaczą rasy PRE, urodzoną w maju 2023 roku, obecnie mierzę około 1,59 m i mam umaszczenie siwo-czarne. Chociaż poinformowano mnie już, że mój obecny wygląd prawdopodobnie nie utrzyma się na długo.
Podstawową edukację z powodzeniem ukończyłam u hodowcy. Znam już podstawy życia konia: ludzie są z zasady mili, kantary nie są powodem do paniki, kopyta można podnosić pojedynczo z ziemi, a poza tym wiem, jak należy się zachowywać w codziennym życiu konia.
Zgromadziłam już również pierwsze doświadczenie zawodowe w zakresie podróży służbowych i mobilności w pracy: Znam zarówno przyczepy do przewozu koni, jak i transportery – zauważyłam więc już, że można do nich wsiąść, wysiąść gdzie indziej i, co zaskakujące, świat tam wygląda zupełnie inaczej.
Teraz uważam, że nadszedł czas na kolejny etap życia. Chciałabym rozpocząć naukę zawodu jeźdźca konnego!
Moim zdaniem mam doskonałe predyspozycje do tego zawodu: jestem niezwykle uroczą, przyjazną młodą damą, ciekawską, chętną do nauki i gotową znacznie poszerzyć moją dotychczas raczej skromną wiedzę fachową.
W moim przyszłym planie zajęć chętnie zobaczę takie przedmioty jak:
– praca na lonży dla początkujących – wiedza o siodłach i uzdach – „Czego właściwie oczekuje ode mnie ten człowiek tam na górze?” – stęp, kłus, a w przyszłości galop z jeźdźcem – jazda na wprost dla zaawansowanych – pierwsze wyprawy w szeroki świat – oraz oczywiście przerwy i smakołyki, w których mam już pewne doświadczenie.
Oczywiście nie mogę jeszcze pochwalić się doświadczeniem zawodowym. Za to pochodzę prosto od hodowcy, jestem pełen energii i mam własną małą główkę pełną dobrych pomysłów.
Również moje umiejętności społeczne i umiejętność pracy w zespole są już doskonale sprawdzone. Dorastałem w stadzie, znam zasady współżycia w stadzie i wiem, kiedy należy się wtrącić – a kiedy lepiej udawać, że nic nie widziałem.
Mogę również pochwalić się pierwszymi doświadczeniami w opiece nad dziećmi: W przypadku klaczy hodowlanych miałam już okazję od czasu do czasu przejąć opiekę nad źrebakami. Dzięki temu oprócz umiejętności pracy w zespole wnoszę również poczucie odpowiedzialności oraz podstawową wiedzę na temat wspierania rozwoju młodych koni. Czy moja opieka zawsze odpowiadała wyobrażeniom matek, nie jest jednak przedmiotem niniejszego świadectwa pracy.
Dlatego nie szukam gotowego stanowiska pracy, ale osoby, która czerpie radość z samodzielnego szkolenia młodej klaczy rasy PRE i wspólnego z nią odkrywania, dokąd zaprowadzi ją ta zawodowa podróż.
Mój długoterminowy cel zawodowy?
Grzeczny koń jeździecki, najlepsza przyjaciółka i być może kiedyś niezastąpiona pracownica miesiąca.
Byłabym bardzo wdzięczna za zaproszenie na osobiste spotkanie.
